بر شوهر واجب است كه به آنچه زن نياز دارد از قبيل طعام و خورش و لباس و محل سكونت و استخدام خادم و آلت و وسيله استعمال روغن و اسباب تنظيف به آنطورى كه عادت زنان مماثل وى در اين شهر مىباشد آن را تهيه كرده و در دسترس او بگذارد . شارح ( ره ) مىفرماين : آلت تنظيف مانند : شانه ، روغن ، صابون . اما سرمه و عطر و حمّا و داخل در [ آلت تنظيف ] نبوده و فراهم نمودن آن بر شوهر لازم نيست مگر آنكه سرما بحدّى باشد كه زن براى استحمام اگر بخارج از منزل بخواهد برود دچار مشقّت غير قابل تحمّلى گردد كه در اينفرض البته ساختن حمّام در منزل لازم و واجب مىشود . سپس در ذيل [ عادة امثالها من بلدها ] مىفرماين : مقصود زنانى مىباشد كه در اين شهر مقيم هستند و دليل بر اينكه در اين قبيل امور لازم است عادة المثل زنان ملاحظه شود آن است كه حقتعالى در قرآن شريف مىفرمايد : و عاشروهنّ بالمعروف ( و با زنان و همسران بطور متعارف زندگانى نمائيد ) . و پرواضح است كه عشرت و زندگانى عرفى و متعارف باينستكه لوازم و ما يحتاجى را كه لائق زنان هم شأن وى در اين بلد است برايش تهيه نمايد . قوله : من طعام و ادام : مقصود از طعام نان و برنج و امثال ايندو است و از [ ادام ] خورش و باصطلاح [ قاتق ] مىباشد . قوله : الا مع الحاجة اليه : ضمير در [ اليه ] بحمّام راجعست .